زندگی و تنهایی

جرأت نمی کنم که بگویم دلم پر است ، اینجا برای زمزمه چاهی نمانده

 است ، حتی برای گریه پناهی نــمانده است ، دیگر کســی به فکر گل

رازیانه نیست ، در هیچ دفتـری غـزل عاشـقانه نیست ، یادش بخیر کوچه

نارنج و باغ سیب ، یادش بخیر یال شلال و زلال رود ، وقتی کویر وسعت

جغرافیا نبود ، چشـمان کال عشق همان ساده غـیب در غربت سیاهی

این جاده های سرد ، دیگر نمی شود به کسی اعتماد کرد.

زندگی سخته ، آره سخته ، اما خوب باید شکست و دم نزد ، باید از زخم

صبوری سر کشید ، بر شراب سرخ کینه لب نزد.

زندگی با همه وسعت خویش

محفل ساکت غم خوردن نیست

حاصلش تن به غصه دادن و پژمردن نیست

اضطراب هوس دیدن و نادیدن نیست

زندگی خوردن و خوابیدن نیست

زندگی کوشش و راهی شدن است

زندگی جنبش و جاری شدن است

از تماشگر آغاز حیات

تا به جایی که خدا می داند

(نوشته پوریا و حمید)