اونی که مدعی بود عاشقته
تو رو تو فاصله ها تنها گذاشت
بی خبر رفت بی خبر رفتو تو این بی راهها
رد پاشم واسه چشمات جا نذاشت
واسه من همین خیالتم بسه
بذار جاده ها اشتباه برن ما که دستمون به هم نمی رسه
با حریر پیله های کاغذی جاده ها رو برام ابریشم نکن
من به پروانه شدن نمی رسم حرمت فاصله مون کم نکن
لحطاتی هســت که در آن ها ، زندگـــی به ظاهـر بی اهمیت ، و در
هــمان زمـــان سرشــار از هزاران معنا می نـــماید قلب ما همه جا
هست ، در ساحل رود می نشینیـم و از آبهای ژرف آن می نوشـیم.
می فهمــیم که آب نـیز تشنه است ، و او نیز ما را می نوشد ، در آن
دم با کیهان یگانه می شویم بارها گفـته ام: خداوند پشـت هزار پرده
نور است.
ایـنک می گویـم: با گـذر از یکـی از این پـرده ها ، جهـان پایان می گیرد
و خداوند نزدیک تر می شود.
نویسنده: جبران خلیل جبران
برای زیستن ، شهامت لازم است. یک دانه نترکیده، دارای همان ویژگی
هایی است که جوانه به هنگام شکستن پوسته اش دارد. با این وجود،
آنها آنی که پوسته اش را می شکند، مـی تواند خود را به درون ماجرای
زندگی پرتاپ کند.
این ماجرا، جسارتی یگانه را می طلــبد کشف آن که انسـان نمی تواند
با تجـربه های دیگـران بزند، و میـل آن دل به دریا بســپارد. برای آن که
پیشاپیـــش بـداند چـه روی خواهـد داد، نمـی تواند دیدگــان دیـگری و
گوش های دیگری را وام بگیرد. هر موجودی با دیگری متفاوت است.
نویسنده: جبران خلیل جبران
وقتی خدا برای بنده ای نیکی بخواهد، حاجتهای مردم را در دست او قرار
می دهد.( پیامبر(ص) )
دلم نوشت امون بده
اگر چه زشت امون بده
بذار بيام جهنمم ميشه بهشت
امون بده
امون بده امون بده فقط يه بار
اين لحظرم دووم بيار
گناه نميشه مهلتي
به من بدي بزرگوار
بزرگوار امون بده
فقط يه بار امون بده امون بده
امون بده امون بده
بالي تا آسمون بده
من اون بالا رو اوج
بي دروغ نشون بده
نگو تو كو خونه كو
گل پراي پونه كو
نگو سوختيم من و تو
اون كه مي سوزونه كو
نگو بسه به اها
فرصت ماه و نگاه
براي يكي شدن
دستاتو بده به من
