زندگی و تنهایی

لحطاتی هســت که در آن ها ، زندگـــی به ظاهـر بی اهمیت ، و در

 هــمان  زمـــان سرشــار از هزاران معنا می نـــماید قلب ما همه جا

 هست ، در ساحل رود می نشینیـم و از آبهای ژرف آن می نوشـیم.

می فهمــیم که آب نـیز تشنه است ، و او نیز ما را می نوشد ، در آن

 دم با کیهان یگانه می شویم بارها گفـته ام: خداوند پشـت هزار پرده

نور است.

ایـنک می گویـم: با گـذر از یکـی از این پـرده ها ، جهـان پایان می گیرد

 و خداوند نزدیک تر می شود.

                                                           نویسنده: جبران خلیل جبران